Capernwray Hall

Betekenis van Capernwray

Capernwray werd voor het eerst genoemd in de 13e eeuw als 'Coupmanwra', wat waarschijnlijk 'koopmanshoek' betekent, afgeleid van Oudnoorse wortels. Of het nu verwijst naar een handelaar of een persoon, het weerspiegelt de handelsverbindingen van de Vikingen.

Van Normandische ridders tot spoorwegen

De eerste familie die met Capernwray Hall in verband wordt gebracht, is de familie Marton. Zij stammen af ​​van Peganus de Marton, die in 1066 met Willem de Veroveraar Engeland binnenviel. Na de invasie kreeg Peganus het land in West Yorkshire, genaamd East en West Marton. Eeuwen later kocht zijn nakomeling Oliver Marton (1668) het 13e-eeuwse Capernwray Old Hall, op slechts anderhalve kilometer van de huidige locatie van Capernwray Hall. 

De familie Marton woonde daar tot het begin van de 19e eeuw, toen de bouw van het huidige Capernwray Hall begon. Toen de bouw startte, had George Richard Marton, de kleinzoon van Oliver Marton, de leiding over het landgoed. Zijn oudere broer Oliver was de rechtmatige erfgenaam, maar was geestelijk ongeschikt, waardoor het landgoed in plaats daarvan naar George Richard ging. 

George Richard gaf architect Edmund Sharpe de opdracht om het landhuis te bouwen, en de eerste bouwwerkzaamheden vonden plaats tussen 1805 en 1820. George Richard overleed in 1834, waardoor zijn broer Oliver opnieuw de rechtmatige erfgenaam werd. Oliver leefde tot 1843, en na zijn dood werd George Richards zoon George de nieuwe rechtmatige erfgenaam van het landgoed. George was een zeer proactieve man en was verantwoordelijk voor de ontwikkeling van wat we nu kennen als het hoofdgebouw. ​​In 1843 voegde hij de twee zijaanbouwen aan het hoofdgebouw en een groot deel van de binnenplaats toe. Zijn zoon, George Marton, voltooide de laatste uitbreiding van het huis, inclusief de klokkentoren en de gang naar de wasserij. 

De Martons waren om vele redenen rijk. Generaties lang waren ze advocaten, parlementsleden en de High Sheriff. Naast de bouw van het landhuis gebruikten ze hun rijkdom om de omliggende gebieden op te kopen, waaronder Borwick Hall, dat in 1858 werd gekocht door de derde George Marton. Ze bezaten ook twaalf boerderijen, wat bosgrond en visrechten in het gebied. In 1867 liet George Marton het treinstation van Borwick bouwen om hun landbouwproducten te vervoeren en hun renpaarden gemakkelijk naar Epsom te brengen.

Tweede Wereldoorlog

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog woonde de familie Marton niet meer in Capernwray Hall. In de jaren dertig raakte het gezin in financiële problemen en verhuisde, waardoor het huis leeg kwam te staan. Om het huis tijdens de oorlog nuttig te gebruiken, werd de Ripley St. Thomas High School in Lancaster naar Capernwray Hall verplaatst. Omdat het al een school voor ouderloze kinderen was, bood het landhuis de perfecte plek voor iedereen om te wonen tot het einde van de oorlog. Het Britse leger gebruikte het terrein ook om vaten benzine op te slaan. Tot het einde van de oorlog bewaakten legerofficieren de hoofdingang van het terrein.

Capernwray te koop

Na afloop van de oorlog was Oliver Marton, zoon van George Marton, de rechtmatige eigenaar van Capernwray Hall. George had het landgoed vóór de oorlog verlaten. Tijdens de oorlog was Oliver als advocaat in Hongkong werkzaam en werd hij gevangengenomen door het Japanse leger en in Japanse krijgsgevangenkampen opgesloten. Na zijn vrijlating keerde hij in slechte gezondheid en zonder geld terug naar Engeland. Omdat hij de verantwoordelijkheid voor zo'n groot landgoed niet meer aankon, zette hij alles te koop en verkocht alles. 

Terwijl de Martons de ondergang van hun familielandgoed probeerden te verwerken, was majoor Ian Thomas bezig met de zoektocht naar een groot huis waar hij en zijn vrouw christelijke vakanties voor jongeren konden organiseren. Hij zag dat Capernwray Hall te koop stond en vroeg zijn vrouw om naar de veiling te gaan om te proberen het te kopen. De majoor kon zelf niet bij de veiling aanwezig zijn omdat hij nog in Duitsland was voor zijn oorlogsverplichtingen. Zijn vrouw Joan ging op 11 september 1946 met een vriendin naar de veiling in het stadhuis van Lancaster en kocht Capernwray Hall voor £7.350. Dit was het begin van wat later Torchbearers International zou worden.

Een nieuw doel

De droom van de familie Thomas om een ​​plek te hebben waar ze een groot aantal jongeren konden ontvangen en hen over Christus konden onderwijzen, begon werkelijkheid te worden. Ze hadden veel werk te verzetten om het terrein op te knappen en klaar te maken voor gasten. Veel renovaties, meubilair en schilderwerk aan de gangen moesten gebeuren. Met hulp van familie, een paar nieuwe medewerkers en enkele personeelsleden die van het gezin Marton waren gebleven, organiseerden ze in mei 1947 hun eerste vakantie. Ze verwelkomden tien gasten kort nadat er een band was gesmeed met Duitsland via het Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken en hun heropvoedingsprogramma. Dit programma was bedoeld om de relatie tussen Groot-Brittannië en Duitsland na de oorlog te herstellen. Tijdens deze bezoeken verbleven Duitse en Britse gasten samen, aten ze samen, hadden ze sociale contacten en woonden ze samen de eredienst bij. Het was een opmerkelijke gebeurtenis, zo vlak na de oorlog. Door deze bezoeken ontdekten velen dat het mogelijk is om God te kennen door Jezus Christus. Dankzij deze eerste contacten in het buitenland werd de Capernwray Missionary Fellowship of Torchbearers opgericht.

In 1947 werd Capernwray uitsluitend gebruikt als vakantieoord. Gasten kwamen er een week om bijeenkomsten bij te wonen, deel te nemen aan activiteiten en mensen uit nieuwe landen te ontmoeten. Al snel merkte luitenant Van Dooren, die zich bij de familie Thomas had aangesloten om te helpen bij de organisatie van de vakanties, dat de gasten weliswaar voldaan en verfrist vertrokken, maar meer wilden. Hij stelde voor om in de winter een Bijbelschool te openen om meer diepgaande studie aan te bieden. De eerste winterschool opende in 1949 met de heer Van Dooren als directeur. De Bijbelschool was zo succesvol dat Stuart Briscoe in 1966 de voorjaarsschool startte.

Het verhaal gaat verder.

De locatie is de afgelopen dertig jaar ontwikkeld en omvat nu onder andere een speciaal gebouwde eetzaal, een sporthal, een zwembad en nog veel meer. Tegenwoordig zijn er wereldwijd 25 Torchbearer-centra . In Capernwray Hall ontvangen we jaarlijks meer dan 250 studenten die hier komen om hun relatie met Christus te verdiepen. Onze band met Duitsland is nog steeds sterk; veel van onze studenten en gasten komen uit Duitsland. Meer dan 2000 mensen van over de hele wereld komen hier jaarlijks om te ontspannen, plezier te hebben en hun relatie met Christus te verdiepen.

Het voortdurende doel van Capernwray , en van de medewerkers die betrokken zijn bij de diverse programma's hier , is om mensen uit alle lagen van de bevolking de kans te geven de levensveranderende boodschap van Jezus te horen, hun relatie met Hem te verdiepen, te groeien in hun begrip van de Bijbel en toegerust te worden voor het christelijke leven.